Skip to content

Porównanie izotretynoiny o małej dawce z beta-karotenem w celu zapobiegania rozwojowi raka jamy ustnej czesc 4

2 miesiące ago

493 words

Większość pacjentów była w grupie wysokiego ryzyka, o czym świadczy wysoki odsetek z dysplazją w każdej grupie leczonej. Faza indukcji
Sześćdziesięciu sześciu z 70 zapisanych pacjentów można było ocenić pod kątem ich odpowiedzi na leczenie indukcyjne (wysoka dawka izotretynoiny przez trzy miesiące); 3 z pozostałych 4 pacjentów nie można było ocenić z powodu niezgodności, a z powodu wycofania związanego z toksycznością. Odsetek pacjentów z całkowitymi lub częściowymi odpowiedziami klinicznymi wyniósł 55 procent (przedział ufności 95 procent, 42 do 67), a odsetek z chorobą stabilną wyniósł 35 procent. Stopień dysplazji histologicznej zmniejszył się u 43 procent (18 z 42) pacjentów z dysplazją, których można było ocenić. Postęp choroby wystąpił u siedmiu pacjentów w fazie indukcji i natychmiast zostali oni wycofani z badania.
Tabela 2. Tabela 2. Toksyczne efekty terapii indukcyjnej izotretynoiną o wysokiej dawce. Terapia indukcyjna wywołała znaczne reakcje toksyczne. Sześćdziesięciu ośmiu pacjentów ukończyło co najmniej miesiąc leczenia i dlatego można było ocenić reakcje toksyczne (tabela 2). Wszyscy mieli co najmniej toksyczne reakcje niskiej jakości, a wielu miało dwie lub więcej reakcji. Trzynastu pacjentów miało nie więcej niż reakcje stopnia 2; U 23 pacjentów wystąpiły objawy stopnia 3. lub 4., w tym pacjent, który został wycofany z powodu niedopuszczalnego działania żołądkowo-jelitowego. Nie stwierdzono poważnej toksyczności wątroby. Przejściowe zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej wskazujące na toksyczność wystąpiło u siedmiu pacjentów, a zwiększenie aktywności aminotransferaz nastąpiło u czterech pacjentów.
Faza konserwacji
Jedenaścioro z 70 pacjentów zapisanych zostało wycofanych podczas fazy indukcji (7 pacjentów z progresją choroby, 3 z powodu braku zgodności i z powodu toksyczności). Pięćdziesięciu dziewięciu pacjentów, u których wystąpiły odpowiedzi lub stabilne zmiany po zakończeniu terapii indukcyjnej, zostało losowo przydzielonych do leczenia podtrzymującego beta-karotenem (33 pacjentów) lub małą dawką izotretynoiny (26 pacjentów). Nie można było ocenić sześciu pacjentów (czterech przyjmujących beta-karoten i dwóch przyjmujących izotretynoinę). Jeden pacjent wypadł natychmiast po przydzieleniu do beta-karotenu, a 5 pacjentów odpadło później z powodów innych niż toksyczność lub progresja choroby. Pięćdziesięciu trzech pacjentów (29 przyjmujących beta-karoten i 24 przyjmujących izotretynoinę) można w pełni ocenić.
Z powodu wczesnego błędu w wydaniu przez aptekę, następnie skorygowanego, pierwszych 10 pacjentów przyjmujących beta-karoten otrzymało połowę planowanej dawki (15 zamiast 30 mg na dobę), a 5 innych otrzymało początkowo połowę planowanej dawki (15 mg) i pełną dawkę (30 mg) przez trzy do ośmiu miesięcy. Pozostałych 14 pacjentów przyjmujących beta-karoten otrzymywało pełną dawkę przez cały okres leczenia podtrzymującego.
Tabela 3. Tabela 3. Ostateczne wyniki kliniczne terapii podtrzymującej. Kliniczne wyniki leczenia podtrzymującego przedstawiono w Tabeli 3. Szybkość progresji choroby w grupie przyjmującej małą dawkę izotretynoiny była znacznie niższa niż w grupie przyjmującej beta-karoten (8% vs. 55%, P <0,001). . Odwrotnie, częstość dalszych odpowiedzi na leczenie podtrzymujące była wyższa w grupie izotretynoiny niż w grupie beta-karotenowej (33 procent vs. [podobne: pulsantis wrocław, szrot nowiny, vektra złom ]

0 thoughts on “Porównanie izotretynoiny o małej dawce z beta-karotenem w celu zapobiegania rozwojowi raka jamy ustnej czesc 4”